Ik terwijl er geen IK is

Ik blijf geloven, zelfs als mensen de hoop verliezen

Ik blijf liefde geven ook al zaaien anderen haat

Ik blijf respect houden voor de zienswijzen van mensen die Trump zien als de verlosser, terwijl ik dat anders zie (er is al genoeg polarisatie).

Ik blijf bouwen, zelfs wanneer anderen vernietigen.

Ik blijf praten over vrede, zelfs in het midden van deze oorlog.

Ik blijf branden in deze donkere tijden, ook in de storm die nog komen gaat.

Ik zal blijven zaaien, ook al lopen anderen over de oogst.

Ik blijf schreeuwen, zelfs als anderen stil zijn.

ik zal glimlachen tekenen, op de gezichten met tranen.

Ik zal verlichting sturen als ik pijn zie.

Ik zal redenen van vreugde weggeven waar alleen maar verdriet is.

Ik zal uitnodigen om te lopen aan de gene die stil staan.

Ik zal mijn armen opheffen, aan degenen die zich hebben overgegeven.

Dit alles omdat er in het midden van de troosteloosheid een kind zal zijn dat naar ons zal kijken, hoopvol, en iets van ons verwacht.

Ook in het midden van een storm, zal ergens de zon opkomen (nog even geduld).

Denk aan een woestijn, in het midden van de woestijn groeit altijd plant!!

En er zal altijd een vogel zijn die naar ons zingt, een kind dat naar ons glimlacht en een vlinder of een bloem die ons zijn schoonheid geeft!

Zij zullen (machthebbers) dit spel nooit kunnen winnen, ze spelen altijd nog in de arena van God