Onze geest mag dan geloven dat we subtiele en ingewikkelde spirituele lessen nodig hebben om ons naar de werkelijkheid te loodsen, maar dat is niet zo. Integendeel, hoe ingewikkelder de leer is, hoe gemakkelijker het voor de geest is om zich te verstoppen tussen alle complexiteit en zich tegelijkertijd in te beelden dat hij de verlichting nadert. Maar het is vaak alleen voortgang maken in het creëren van steeds ingewikkelder cirkels om in rond te blijven lopen. Het onmisbare element van elke spirituele leer zit niet in de leer maar eerder in de oprechtheid en onbevreesdheid van de persoon die haar toepast. Ook al voel je je misschien soms helemaal verdwaald in je eigen dwaasheid, William Blake zei het al: ‘Een dwaas die volhardt in zijn dwaasheid zal wijs worden.’

Beschouw spirituele oefeningen maar als een soort ’toegepaste dwaasheid’.

Onderzoek wel en blijf met open blik de wereld bezien

Het is het geheim van het kleine, genieten van de dingen die zich voordoen. En daarnaast de oefeningen van het leven volbrengen met goede intentie, keer op keer. Als de intentie juist is volgt de groei vanzelf en is er ook altijd onverwachte hulp wanneer het nodig is, ingewikkelde spirituele lessen zijn dus niet nodig. Het leven zelf is de grootste inwijding die er is!

Soms openbaart het pad zich gemakkelijk maar vaak is het ook een strijd die gevoerd wordt innerlijk. Uiterlijk gaat dat vaak over lichamelijk lasten en dingen waarin de omgeving ons voor het blok zet. Wat een kunst om daarin je weg te vinden, soms te reageren en soms simpelweg los te laten.. Laat je nooit gek maken door de omgeving, volg je innerlijke kompas en de rest komt vanzelf. Doe wat je moet doen en verspil je leef-tijd niet aan nutteloze dingen.