Telkens wordt het bandje/plaat opnieuw afgespeeld, de plaat blijft hangen. Als de plaat stuk is gespeeld, wordt er weer een nieuwe plaat opgezet, totdat deze ook weer vervangen wordt door een andere plaat die grijs wordt gedraaid.

We zitten vol frustratie, het loopt niet zoals we het liefst zouden willen. Vaak zijn we geboeid door onze eigen verlangens.

Ik zie de meeste mensen in een hamsterrat rondrennen; ze hollen en hollen maar door (zelfs in hun slaap). Zonder te beseffen dat het hen uitput en dat de olie in henzelf volledig opbrandt. Hun kostbare levensenergie gaat verloren aan wat? Er is geen eindstation, geen finish. Er komen steeds meer gebeurtenissen en nog meer gebeurtenissen. Er komt pas een einde aan wanneer je jezelf weet te bevrijden uit het rad van geboorte en dood. Er komt pas een einde wanneer je weet te sterven vóór de dood. Dan bekleed je jezelf met de gouden bruiloftsmantel om terug te keren naar je WARE THUIS.

Ik zeg niet dat je niets moet posten over de gebeurtenissen in deze wereld, absoluut niet. Sterker nog, het is onze taak om hier en daar te zaaien. Maar naar mijn idee mag het meer in balans komen; jij bent er ook nog! Ga niet helemaal op in dat hele gebeuren, de tijd tikt door. Overigens is Facebook niet meer het platform om andere mensen bewust te maken van de agenda die de machten en krachten uitrollen. Want grotendeels blijven de teksten gewoon circuleren in de kooi van de mensen die het allemaal al weten (de wat bewustere mensen). Facebook en de club boven Facebook bewaken dat soort zaken; zij zijn ook niet gek.

Ik wil meegeven dat het misschien nu wel tijd is om wat minder op Facebook te zitten, want we weten inmiddels allemaal wel hoe de dingen grotendeels in elkaar zitten. We kennen het sluwe spel dat ze spelen, en we weten een beetje over hun agenda.. al weten zij niets over de agenda van de Ene.

Als we de behoefte hebben om te delen, laten we dan minder delen over de buitenwereld. Misschien is het juist waardevol om meer te delen over onze eigen binnenwereld. Wellicht kan dat elkaar enorm inspireren.. Wat speelt er in jou? Waar loop je tegenaan? Wat maakt je blij? Wat inspireert je? Waar krijg je energie van? Enzovoorts. Ik denk dat we daar veel meer aan hebben dan steeds te blijven hangen in berichten over de buitenwereld (Epstein, chemtrails, vaccins, Jim Carrey, benzine prijzen). Blijven we daar wél in doorgaan, dan houden we onszelf voor de gek en verspillen we onze kostbare tijd die ons is gegeven.

Soms denken we dat we tijd genoeg hebben, maar dat is niet zo. In een oogwenk kan het voorbij zijn met jou. Als de conducteur langskomt om je levenskaartje te knippen, dan is het voorbij.

Weetje.. je bent alleen op aarde gekomen,

en straks zal je ook weer alleen vertrekken.

Alleen jij kunt jezelf bevrijden; niemand anders zal dat doen.

Is het niet tijd om rust te vinden?

Om naar binnen te keren, stil te staan,

de beeldscherm religie los te laten,

en de stilte te omhelzen.

In een donkere kamer,

een kaarsje zacht brandend,

luisterend naar regen en wind,

kom tot jezelf,

keer in jezelf.

Zet alles op een rij:

Welke schaduw kanten van mij, vragen om licht?

Wat mag nog veranderen?

Waarom ben ik weer hier op aarde?

Wat fluistert de stilte mij in?

Wat is mijn taak op deze wereld?

Hoe kan ik mijn talenten inzetten?

Wat heb ik nodig om weer thuis te komen?

Welke banden mogen geheeld worden?

Wie mag ik nog vergeven in mijn leven?

Wat mag ik nog doen om van binnen lichter,

leger en vrijer te worden?

Ik denk dat het mooi zou zijn als we dit massaal gaan doen. Dit geeft een enorme impact in het collectieve veld. Meer dan alleen het delen van berichten over wat er momenteel weer gaande is in de wereld. Het grootste wapen dat we kunnen inzetten, is ons aantal

Hoe meer wij aan onszelf werken, naar binnen keren.. hoe zwakker zij worden. Hoe meer wij naar binnen keren, hoe meer mensen de mogelijkheid krijgen om uit hun dronkenschap wakker te worden.

Houd je lamp (je lichaam) vol met olie,

zodat hij straks ook in de hevigste storm en diepste duisternis blijft schijnen.