Ieder die ook maar een beetje gewerkt heeft met dromen, dagdromen, fantasieën, weet hoe rijk het onbewuste is, hoeveel het onbewuste weet, hoe het ons in ons dagelijks leven kan helpen door richting te geven, ons invalshoeken te laten ervaren die we in het waakleven vergeten zijn of verdrongen hebben. En menigeen heeft ook ervaren dat er zomaar, in een staat van ‘afwezigheid’, een staat van dagdromen, een idee of inzicht geboren werd dat heel bepalend was voor zijn of haar eigen ontwikkeling, of gewoon voor eigen werkzaamheden. Het onbewuste blijkt een geweldige scheppende kracht te bevatten en is de kiem van de belangrijkste ontwikkelingen in ons leven

Het onbewuste zoekt als het ware altijd contact met ons bewustzijn en wil gehoord worden. Negeren we onze dromen, of vervliegen ze zonder dat we ze hebben kunnen ‘vastpakken’, dan ontstaat vaak een tweede innerlijke activiteit, namelijk dagdromen.

De druk van binnenuit om toch een verbinding tussen bewustzijn en de scheppende kracht van het onbewuste tot stand te brengen doet ons dan vaak in een staat belanden waarin we wat vermoeider zijn, en makkelijker met onze gedachten afdwalen, en voor we het weten zitten we in een fantasie of dagdroom.

Uit ervaring weet ik hoe belangrijk het is om dit een plek te geven in je leven, het kan een actieve en positieve bijdrage leveren aan ofwel een stukje psychologische groei, of een creatieve explosie tot stand brengen die je het gevoel geven boven je eigen kunnen uit te stijgen.

Drukbezette mensen hebben de neiging om de dagdroom en fantasie te negeren en vermannen zich om weer aan de slag te gaan. Voor hen is ziekte een uitkomst, wanneer je even niet kunt functioneren, een gebrek aan energie hebt en in bed moet blijven. Ideaal voor het onbewuste om eens flink op de deur te kloppen.

Om de geweldige scheppende krachten van ons onbewuste te bevrijden moeten we zelf eerst loskomen van de jacht die onze maatschappij zo kenmerkt, van de druk die we voelen om constant te presteren en van de oordelen die we naar onszelf en anderen hebben. We moeten onze gedachten de ruimte geven, niet in een geforceerd denken, maar in een laten stromen van beelden zonder dat die een doel hoeven te hebben. We kunnen er naar kijken (dagdroom) of er in participeren, en de genezende kracht van de beelden zullen we vroeg of laat ervaren. Voldoende ongestoorde momenten, uren van stilte en niets hoeven doen zijn daarvoor een voorwaarde. En in onze tijd vooral ook: mobiele telefoon uit! Social media uit! Zelfliefde