Het is onze eigen hand en ons gezamelijke hand. Hij is zo groot als onze eigen hand, maar kolossaal groot als alle handen zich samenvoegen. Hij wordt een hand van licht en liefde als onze handen leeg zijn, niet verkramte handen, gebalde vuisten, handen vol wensen, als we door onze tomeloze verlangens, als we niet bewust zijn wat het leven werkelijk is. Dan verschijnt er boven ons hoofd een grote hand. Want alle handen zijn één.

De hand die ons magische in zijn greep houdt, kan dit alleen maar doen vanwege onze ontwetendheid, ons bewustzijn. De hand heeft wel degelijk een arm, een lichaam. Alleen willen we dat liever niet zien. Want dan komen we uit bij ons (eigen) lichaam, ons eigen arm, onze eigen wensen, onze eigen verkramte handen, onze soms gebalde vuisten. Dan zal de hand boven ons blijven zweven, als een zelfstandig iets, alsof het de hand van een ander is.

Steeds opnieuw laten we ons boeien door die hand en ons vastbinden aan onze zelfgemaakte touwtjes van verlangens. Net zolang als we het onzelf toestaan, zullen we door die hand als marionetten heen en weer bewogen worden. Totdat we met een schaar van bewustzijn de draden van niet-bewustzijn doorknippen.

Bewust zijn (er bewust-zijn), daar gaat alles om. Geen bewustzijn dat gebonden is aan verlangens. Geen bewustzijn dat de hand is die de mallemolen van het leven iedere keer weer in beweging zet. Puur bewustzijn. Dat bewustzijn is liefde, licht. Dat is wat we zijn. Uiteindelijk is er alleen maar licht, zelfs in duisternis. Duisternis is slechts licht dat zichzelf nog niet kent. Om dit te beseffen, moet eerst de eindstrijd in onzelf gevoerd worden.. hier zal ik de aankomende maanden ook meer over gaan posten. Want op de bodem van onze ziel, in de vallei des doods, waar de grote dode boom ernaar smacht om weer tot levensboom te worden, tot sterrenboom. Waar de eenhoorn van de zuivere geest als een stille wachter bij de bron het geheim verbergt van volstrekt aap en verlangens zetten onze zintuigen keer op keer in brand, worden tot fakkels die steeds weer nieuwe brandstof nodig hebben. Bewustzijn doet ons beseffen dat het hele heelal verborgen is in de palm van de eigen hand, dat iedere druppel water alle zeeën rusten, dat in één blad alle bomen zijn, in één bergtop alle bergen, dat alles volstrekt één is. Één. Er is maar één leven.