Jezus zei: ‘𝘐𝘬 𝘻𝘢𝘨 𝘥𝘢𝘵 𝘻𝘦 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘯 𝘥𝘳𝘰𝘯𝘬𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘳𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘩𝘦𝘯 𝘥𝘰𝘳𝘴𝘵𝘪𝘨 𝘸𝘢𝘴.

Dit is mooi om te begrijpen, het is een heel subtiele zaak. Als je dronken bent van deze wereld, kun je niet dorsten naar een andere. Als je dronken bent van gewone alcohol, van gewone wijn, kun je niet dorsten naar de goddelijke wijn, dat is haast onmogelijk! Als een mens niet dronken is van deze wereld, krijgt hij dorst. En die dorst kan niet worden gelest met iets dat tot deze wereld behoort. Alleen het onbekende kan hem lessen, alleen het onzichtbare kan hem lessen.

Jezus zegt dus iets zeer tegenstrijdigs:

‘𝘐𝘬 𝘻𝘢𝘨 𝘥𝘢𝘵 𝘻𝘦 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘯 𝘥𝘳𝘰𝘯𝘬𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘳𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘩𝘦𝘯 𝘥𝘰𝘳𝘴𝘵𝘪𝘨 𝘸𝘢𝘴.’ 𝘕𝘪𝘦𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘸𝘢𝘴 𝘥𝘰𝘳𝘴𝘵𝘪𝘨, 𝘸𝘢𝘯𝘵 𝘻𝘦 𝘥𝘢𝘤𝘩𝘵𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘻𝘦 𝘥𝘦 𝘴𝘭𝘦𝘶𝘵𝘦𝘭, 𝘥𝘦 𝘴𝘤𝘩𝘢𝘵, 𝘩𝘦𝘵 𝘬𝘰𝘯𝘪𝘯𝘬𝘳𝘪𝘫𝘬 𝘢𝘭 𝘨𝘦𝘷𝘰𝘯𝘥𝘦𝘯 𝘩𝘢𝘥𝘥𝘦𝘯. 𝘋𝘢𝘢𝘳𝘰𝘮 𝘻𝘰𝘤𝘩𝘵𝘦𝘯 𝘻𝘦 𝘯𝘪𝘦𝘵.

God is dronkenschap van een andere kaliber, het is wijn van een andere wereld. Want zal je God tot je nemen, dan zul je helemaal geen dorst meer hebben. Deze wereld en haar wijn kunnen je alleen een tijdelijke opluchting geven, kunnen je alleen tijdelijke momenten van vergetelheid geven. En het staat lijnrecht tegenover elkaar: iemand droken is van Gods wijn is volkomen alert, gewaar, volledig bewust; iemand die dronken is van deze wereld en haar wijnen is gehypnotiseerd, in slaap, beweegt zich in een sluimertoestand, leeft in zijn slaap zijn hele leven is één lange droom.

‘𝘐𝘬 𝘻𝘢𝘨 𝘥𝘢𝘵 𝘻𝘦 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘯 𝘥𝘳𝘰𝘯𝘬𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘳𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘩𝘦𝘯 𝘥𝘰𝘳𝘴𝘵𝘪𝘨 𝘸𝘢𝘴.

𝘌𝘯 𝘮𝘪𝘫𝘯 𝘻𝘪𝘦𝘭 𝘸𝘢𝘴 𝘣𝘦𝘥𝘳𝘰𝘦𝘧𝘥 𝘰𝘮 𝘥𝘦 𝘻𝘰𝘯𝘦𝘯 𝘥𝘦𝘳 𝘮𝘦𝘯𝘴𝘦𝘯, 𝘰𝘮𝘥𝘢𝘵 𝘩𝘶𝘯 𝘩𝘢𝘳𝘵 𝘣𝘭𝘪𝘯𝘥 𝘪𝘴 𝘦𝘯 𝘻𝘪𝘫 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘻𝘪𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘵 𝘻𝘦 𝘭𝘦𝘦𝘨 𝘵𝘦𝘳 𝘸𝘦𝘳𝘦𝘭𝘥 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘨𝘦𝘬𝘰𝘮𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘥𝘦 𝘸𝘦𝘳𝘦𝘭𝘥 𝘸𝘦𝘦𝘳 𝘭𝘦𝘦𝘨 𝘸𝘪𝘭𝘭𝘦𝘯 𝘷𝘦𝘳𝘭𝘢𝘵𝘦𝘯.’