Orgone-energie is niet eenvoudig meetbaar zoals elektriciteit, luchtdruk of vergelijkbare fysieke parameters. Wilhelm Reich heeft echter geprobeerd een meetbare hoeveelheid orgone-energie te definiëren als 1 org. Hij gebruikte hiervoor de ontladingstijd van een elektroscoop bij een bepaalde luchtvochtigheid als maatstaf voor de orgone-lading.

Omdat orgone volgens deze visie een zogenoemde protofysische vorm van energie is, zijn wij van mening dat de meest overtuigende manier om de werking ervan aan te tonen is door te kijken naar het effect ervan op levende organismen. Daarom zijn er door veel serieuze orgonite-onderzoekers vergelijkende experimenten uitgevoerd waarbij de groei van planten met en zonder orgonite wordt bestudeerd.

Een inspirerend voorbeeld

Toen ik in 2005 Duitsland bezocht, kwam ik in het bezit van een exemplaar van het tijdschrift NET (Neue Energie Technologien), waarin dr. Grünberg een zeer overtuigend experiment had gepubliceerd voor het testen van een zogenoemde “stralingsneutralisator” voor mobiele telefoons (volgens mij gebaseerd op getachyoniseerd materiaal).

In zijn experiment werden drie watermonsters voorbereid. Eén monster werd blootgesteld aan straling van twee mobiele telefoons die elkaar belden zonder enige bescherming. Een tweede monster werd blootgesteld aan twee mobiele telefoons waarop het te testen apparaat was aangebracht. Het derde monster werd apart gehouden en helemaal niet blootgesteld aan straling.

Vervolgens werden drie gelijke hoeveelheden kiemkrachtige zaden bewaterd met de eerder voorbereide watermonsters. Interessant genoeg stelde dr. Grünberg vast dat het monster dat was bewaterd met water dat was blootgesteld aan de “beschermde” mobiele telefoons, een betere en gezondere groei liet zien dan het volledig neutrale controlemonster.

Dit deed mij natuurlijk onmiddellijk denken aan de algemene observatie van alle frequente orgoniet-“gifters” dat het plaatsen van orgoniet-towerbusters bij een zendmast voor mobiele telefoons (die wij “transmitters van doodskracht” noemen) deze mast zou transformeren in een bron van positieve orgonenergie (POR), waardoor een situatie ontstaat die beter zou zijn dan het simpelweg verwijderen van de mast.

Plantenkweekexperimenten zijn ook door veel anderen gebruikt om het effect van orgoniet aan te tonen. De redenering is eenvoudig en rechtlijnig: als orgoniet inderdaad de levenskracht versterkt, dan zou dit meetbare resultaten moeten opleveren in de groei en gezondheid van planten.

Andere experimenten met plantengroei

Veel anderen hebben experimenten met plantengroei gebruikt als middel om de werkzaamheid van orgoniet aan te tonen. Het meest recente experiment dat enige bekendheid kreeg, werd uitgevoerd door de heer P. Barker uit Brighton, Engeland. Het werd gepubliceerd in Fortean Times, nummer 249, pagina 24, en is beschikbaar via www.forteantimes.com.

De heer Parker, een aanvankelijk sceptische biologische boer, voerde verschillende systematische experimenten uit waarbij hij de groei van groenten en kiemplanten vergeleek in de aanwezigheid van orgoniet en zonder orgoniet. Tot zijn verrassing stelde hij in alle gevallen vast dat de planten die op korte afstand aan orgoniet waren blootgesteld, een aanzienlijk betere groei en een gezonder uiterlijk vertoonden.

Plantenkweekexperiment gepubliceerd in Fortean Times: het Mini shield-experiment

Let op: Dit is de mini-uitvoering van hetzelfde product. De versie die ik aanbied is de grotere, nieuwere uitvoering. Deze is ongeveer 2 keer zo groot als de mini-versie en is gemaakt van hetzelfde materiaal.
Over het algemeen geldt: hoe groter het formaat, hoe groter de beschermende werking.

Testmonster 1: Twee mobiele telefoons zonder Minishield,
die langer dan 30 minuten met elkaar verbonden waren.

Test monster 2: Twee mobiele telefoons met een orgoniet Minishield die elkaar gedurende meer dan 30 minuten bellen.

Eigenlijk was ik vergeten deze uit te schakelen, waardoor monster 2 uiteindelijk ongeveer 42 minuten werd blootgesteld.

Duur van de blootstelling aan straling voor beide monsters
Deze kleine vergissing zou onze stelling juist versterken dat monster 2 betere resultaten zou opleveren dan monster 1 of het neutrale controlemonster.

Test monster 3: onbehandeld kraanwater.

De hoeveelheid niet-gekiemde kikkererwten werd met een klein espressokopje afgemeten,
zodat alle drie de monsters met dezelfde hoeveelheid kikkererwten begonnen.

Alle drie de monsters werden volledig onder water gezet, met ongeveer 2,5 cm van het betreffende watermonster boven de kikkererwten. Vervolgens werden ze een nacht lang geweekt.

Dit is de gebruikelijke methode om kikkererwten te laten kiemen.

Alle drie de monsters hebben ongeveer evenveel water opgenomen.
Vanaf dit moment worden de monsters twee keer per dag gespoeld met hun eigen watermonster.

Monster 1 ziet er niet erg goed uit. Een deel van de kiemen is al enigszins gaan rotten en het geheel voelt wat slijmerig aan.

Opvallend genoeg (of misschien juist niet?) ziet het monster dat is behandeld met water dat was blootgesteld aan twee mobiele telefoons met een kleine orgoniet shield er beter uit dan het controlemonster dat met kraanwater is gekiemd. Het lijkt bovendien het grootste volume in het glas te hebben. Veel groene blaadjes staan op het punt zich te ontvouwen.

Het controlemonster ziet er goed uit, maar oogt niet zo uitbundig gezond als het monster met de orgoniet Mini shield.

Interessant is dat monster 1 in het begin juist het snelst leek te ontkiemen. Dat deed mij denken aan het verschijnsel van een “schijnbaar herstel”, dat wordt waargenomen bij patiënten die een chemotherapie of antiretrovirale behandeling ondergaan.

De drie monsters na vijf dagen. Monster 2 ziet er het beste uit.

Monster 1: Let op de vele bruin verkleurde en deels verrotte kiemen.
Gewicht: 148gr

Monster 2: Het gezondste uiterlijk en de hoogste biomassa.
Gewicht: 165gr

Monster 3: De kiemen zien er gezond uit, maar tonen niet dezelfde kracht en vitaliteit als de kiemen van monster 2.
Gewicht: 150 g, slechts iets meer dan monster 1.

Welk monster zou jij willen zijn?

Het is interessant om te bedenken dat deze test is uitgevoerd met slechts een kleine Mini Blackhole shield-variant, en dus nog niet met het grotere model dat ik momenteel aanbied.
De Big Blackhole Shield is maar liefst 2 keer zo groot als de mini-uitvoering en is daarmee een stuk krachtiger. Deze variant is geschikt voor meer dan alleen je telefoon; dankzij het grotere formaat kan hij ook worden toegepast bij bijvoorbeeld een laptop of tablet.

De Orgonite Lusado BlackHole Shield heeft een diameter van 55 mm (2 inch). De achterkant is voorzien van dubbelzijdige tape en kan eenvoudig worden bevestigd aan de achterkant van uw mobiele telefoon of ander elektronisch apparaat.