Ik heb eigenlijk weinig met spirituele gemeenschappen, groepjes of clubjes.. Te vaak zie ik dat er een gevoel ontstaat van: “wij zijn de waarheid” of “jij hoort bij ons”. Vaak gaat dat gepaard met kledingvoorschriften, verplichtingen of taken die je namens de groep moet uitvoeren. Je identiteit komt langzaam meer bij de gemeenschap te liggen dan bij jezelf. Je identificeert je dan met iets wat je totaal niet bent, je bent veel meer dan zo`n school of groepje.

Ook zie en hoor ik vaak dat bepaalde kennis wordt geclaimd alsof die eigendom is van één school, club of organisatie. Alsof alleen zij de erfgenamen zijn van de waarheid / bepaalde kennis. Jezus en de Boeddha stonden met open armen. Ofwel, de wijsheid die zij deelden was niet bedoeld voor een select gezelschap, maar toegankelijk voor ieder mens die er oprecht naar zocht. Ware kennis is geen bezit van een school, club of organisatie!

Christus en de Boeddha deelden hun kennis overigens kosteloos. Natuurlijk leven we nu in een andere tijd. Iedereen moet eten, wonen en rekeningen betalen, dus het is logisch dat mensen een eerlijke vergoeding vragen voor hun werk. Daar is niets mis mee. Maar wanneer er woekerprijzen of absurde bedragen worden gevraagd voor spirituele kennis, raakt dat steeds verder verwijderd van het gedachtengoed van de grote leraren die ons zijn voorgegaan, en van de oprechte leraren die ook vandaag de dag nog vanuit een zuivere intentie hun kennis delen.

Zelf heb ik ook bij twee spirituele scholen gezeten. Beide keren ben ik weer op tijd vertrokken toen ik merkte dat er hoger op de ladder (binnen de organisatie) dingen speelden die voor mij niet goed voelden. De mensen lager op de ladder (om het zo maar te zeggen) waren stuk voor stuk liefdevolle mensen met de beste intenties. Daar lag het probleem niet.

Wat mij wel opviel, was dat veel van dat soort mensen uiteindelijk alleen nog konden spreken vanuit het gedachtengoed van de school. Er leek steeds minder ruimte te zijn voor een ander geluid, andere inzichten of een bredere kijk op de wereld en daarbuiten. Wanneer men volledig opgaat in één organisatie, club of school, bestaat het gevaar dat men zich afsluit voor alles wat daarbuiten ligt.

Belangrijk

Zodra er veel geld omgaat in een club, school of organisatie, is het verstandig om alert te blijven. Niet omdat elke organisatie verkeerd is, maar omdat macht, status en financiële belangen de oorspronkelijke intentie vertroebelen. Helaas zie je dat op veel plekken gebeuren. Het kwaad heeft zich tenslotte overal ingevreten.

Zijn al die opleidingen en scholingen eigenlijk nog wel nodig?

Als je het aan mij vraagt: nee niet echt. Veel kennis ligt tegenwoordig voor het oprapen en komt vaak vanzelf op je pad wanneer je een oprechte zoeker bent en daar innerlijk rijp voor bent.

Een ware zoektocht vraagt juist om openheid. Wanneer iemand zich volledig vastlegt aan één bepaalde leer, organisatie of leraar, kan er een blokkade ontstaan waardoor andere inzichten niet meer binnenkomen. Je wordt letterlijk afgestompt. Blijf daarom altijd zelf onderzoeken en geef nooit iemand of geen enkele organisatie het alleenrecht op de waarheid, ofwel.. laat je niks opleggen. Blijf open staan voor alles.

Een spirituele gemeenschap zou geen behoefte moeten hebben aan bekering, zieltjes winnen of actieve ledenwerving. Op het moment dat dit gebeurt, verliest zij iets van de veiligheid en vrijheid die zij zegt te bieden. Zowel voor de eigen leden als voor degenen die worden benaderd.

Mensen die zich uit zichzelf aangetrokken voelen tot een gemeenschap verdienen een warm welkom, erkenning en vooral ondersteuning. Niet de boodschap dat hun organisatie enkel de sleutels bezit tot waarheid of bevrijding.

Ps: Ware wijsheid hoeft niemand te overtuigen.

Iemand overtuigen, is vaak de ander aftuigen