+ een persoonlijk verhaal

Hoe meer je weg schenkt uit je liefde, uit je vrijetijd, uit je aandacht, uit je stoffelijke goederen, hoe meer je los van je ego komt.

Het ego is trouwens niet goed of slecht..

Het ego is er om bewust het pad (de weg) mee te maken. Om een bewuste keuze te kunnen maken. Dit heeft allemaal te maken met de oerdrama over goed en kwaad. Wij kunnen bewust kiezen, hoe mooi is dat!

Afijn, waarom leert de Christus ons dat als iemand om hulp vraagt je dient te helpen/geven? Of als je ziet dat iemand hulp kan gebruiken je er voor hem/haar moet zijn. Dan bedoelt hij niet alleen geld, nee hij bedoeld ook tijd, aandacht, liefde, zorg, mededogen.

Hoe meer je geeft (weg geeft) uit je tijd, je leven, je energie, je aandacht, geld. Hoe meer je bij dat grote zelf komt (je Ware thuis).

Besef je hoeveel er dagelijks aan jou wordt gegeven door de Ene? (ook wel God, universum, het Al Wat Is genoemd). Alles! Laten we dat als voorbeeld nemen.

En als je iets geeft.. doe het dan enkel onder het oog van God. Niemand hoeft eigenlijk te weten wat jij geeft. Want als jij weet te geven enkel onder het oog van God, dan is het loon meerdere malen hoger dan het loon van de mensen. Het loon van de mensen zijn de complimenten (schouderklopjes, lofgezang), het loon van God is verbranding van wat karmische zaden.

Wat je scheid van de heelheid en van de totaliteit zijn je verlangens en je begeertes. Verlangen en begeerte (het willen houden van wat je hebt) hebben bijna altijd met het van MIJ, voor MIJ, niet voor jou maar voor MIJ te maken. Dat zijn scheidende krachten. Daarom leert een Christus of een Boeddha ook: dat liefde en mededogen, schenkende krachten zijn, die je helpen om jou uit je dode staat te genezen.

Een hele tijd geleden, in 2016, leerde ik in Indonesië een man kennen van ongeveer mijn eigen leeftijd. Hij was strandverkoper, maar niet zo’n opdringerige verkoper zoals je die vaak tegenkomt. Integendeel: hij was vriendelijk, bescheiden en kwam elke dag naar hetzelfde strand om zelfgemaakte kettingen en armbandjes te verkopen. Dat was zijn enige bron van inkomsten.

Door de vele aardbevingen was bijna zijn hele huis verwoest. Het strand was voor hem niet alleen een plek om zijn producten te verkopen, maar ook een manier om even te ontsnappen aan alles wat hij had meegemaakt. Tussen de blije mensen vond hij een beetje rust. Zijn verhaal – energie raakte me. Vanaf dat moment besloot ik hem eens in de zoveel maanden financieel te ondersteunen. Inmiddels zijn we bijna tien jaar verder en doe ik dat nog steeds.

Waarom? Omdat ik het kan. En omdat ik geloof dat we er voor elkaar horen te zijn. Stel je eens voor dat iedereen één of twee mensen op deze manier zou helpen. Dan zou de wereld een stukje mooier zijn.

Geven en ontvangen zijn voor mij dan ook de twee oevers van dezelfde rivier, die uiteindelijk uitmondt in de zee van liefde.